Beşiktaşım hayat sensin

Kral sensin

Herşey sensin

Gelecekse Tüm acılar

Biz razıyız Senden Gelsin

Bu Sevdadan Vazgecersek

Allah Belamızı Versin

Siyah ulan Beyaz Ulan Alayına GiderUlan

 "Geleceğini biliyordum!"

--------------------------------------------------------------------------------

Anlamadın di mi?

Al beni gidelim buradan
Yada ben gideyim senden
Gideyim,
Gidiyorum diye üzülme
Çekmem gözlerimi gecenden...
Hatırlatırım sana kendimi,
Anlamsız bir rüyanın son hecesinde...
Yarın sabah olmasada
Bir sabah kalkacaksın
Her sabahtan erken, hiç gerek yokken
Dudaklarındaki tebessüm güldürecek insanları
Hep sevecekler seni
Benim seni hep sevdiğim gibi...
Anlamadın di mi?
Gittim ama mutluluğu bıraktım kanına! ..

Belki

Herkesin uyuduğu saatte uyuyamadım bile
Uyku tutmadı.
Yüzüme sürdüğün elin...sıcaklığı hala duruyor yanağımda desem,
Durmaz!
Çok gözyaşı aktı üstüne
O ellerin üşüdü mü bensiz desem,
Üşümez!
Kim bilir kimi ısıtır yine?
Ne acı bu hayat
Bana kalsaydı sıcaklığın...?
Başka biri ısıtsa desem,
Belki! ! ! ! unuturum seni.
Herhangi biri, herhangi bir yer olsa,
Belki! ! ! uyuturum beni
OLMUYOR, OLMADI! !
Kaçtığım kadar yakalandım
BU GECE YİNE UYKU TUTMADI...

İki Yahudi arkadaş, piyasayı araştırmışlar ve o sene haki renkteki
kumaşın moda olacağını öğrenmişlerdi. Bütün varlıklarını paraya çevirdiler.
Piyasadaki bütün haki kumaşları satın aldılar. Depoları bu renkteki
kumaşlarla doldu ancak kimsenin bu kumaşlara talip olmadığı görüldü.

İki kafadar artık iflasın eşiğine gelmişlerdi. Moiz ve Aron dertli
dertli oturuyorlardı. Artık bıçağın kemiğe dayandığı bir gün kapı çalındı ve
içeriye bir albay girdi:

- Siz de dedi haki renkte kumaş var mı?

Kulaklarına inanamadılar. Hemen atıldılar:

- Evet albayım var, gösterelim dediler.

Albay, dikkatle kumaşları inceledi.

- Çok beğendim, dedi. Bu sene askerlere 200.000, subaylara 50.000
adet haki renkte elbise yaptıracağız. Ancak tabii ki benim tek başıma
beğenmem yetmez. Generalimin de oluru lazım. Bana bir parça numune verin.
Yarın öğlen 12'ye kadar telgraf çekersem iptal ederim. Eğer telgraf gelmezse
kumaşları kesip imalata başlayabilirsiniz.

O gece bitmek bilmedi. Kimi zaman ümitlendiler, kimi zaman 'ya iptal
olursa' diye göğüs geçirdiler. Ertesi gün saat 11, 11.30, 11.45, gözleri
yolda, korku ile postacıyı beklediler.

Gelmesin diye dua ederek. 12'ye 5 kala postacı sokağın köşesinden
gözüktü. 'Belki bize gelmiyordur' diye ümitlendiler. Ancak postacı gelip
kapılarını çaldı. Moiz, büyük bir kederle koltuğa çöktü. Aron da çaresiz
kapıyı açtı.

Postacının elinde bir telgraf vardı. Aron titreyen elleri ile
telgrafı açtı, okudu ve sevinçle seslendi:

- Müjde Moiz, baban ölmüş!

YALNIZ ADAM ve KIRLANGIÇ

Karlı bir kış günüymüş...
Yağan kardan üşümüş küçük kırlangıç,
yalnız bir adamın penceresinin dışına gelip
gagasıyla camı tıkırdatmış, adeta adamın onun
içeri girmesine müsade etmesini istemiş.

Yalnız adam bu isteği görmüş, "olmaz alamam,
git başımdan" der gibi kuşu kovalamış, sonra da
kendi kendine söylenmiş;"Hıh, camı tıkırdatmakla
kendisini içeri alacağımı mı sanıyor acaba..?"

Gecenin ilerleyen saatlerinde canı sıkılmış,
rüzgar ve soğuk arttıkça yalnız adamı
daha başka düşünceler sarmış,
kırlangıcın arkadaşlığını
geri tepmekten biraz pişmanlık duymuş...

"Keşke kuşu içeri alsaydım.
Ona biraz yiyecek verirdim. Minik kuş
oradan oraya uçar, neşeli sesler çıkartır,
cıvıldar, yalnızlığımı paylaşırdı. " demiş.

Ertesi sabah ilk iş pencereyi açıp,
etrafına bakınmış adam, belki kırlangıç
oralarda bir yerlerde olabilir diye düşünmüş.
Ama görememiş zavallı kırlangıcı...

Uzun kış geçmiş, yine yaz gelmiş...
Etrafta kırlangıçlar, cıvıldıyarak uçmaya başlayınca;
yalnız adam, heyecanla camını sonuna kadar
açıp kuşu beklemiş... Ama hiç gelen olmamış.

Onun hevesle havada uçan kuşlara
baktığını gören komşusu hikayeyi öğrenince
hafif buruk bir sesle: "Sevgili komşum, anlaşılan
sen kırlangıçların sadece 6 aylık bir ömürleri oduğunu
bilmiyordun?" demiş. Bunu işiten yalnız adam çok üzülmüş
ama üzülmek için de artık geç kaldığını anlamış...

  Bir kız vardı güzeldi sanki ve senindi
Gözlerinde saklı bir belki ve senindi

O çocuk var ya o sendin sanki ve deliydi
Uyusaydı büyürdü belki, ve deliydi
O çocuk var ya o sendin sanki ve deliydi
Derdi ki yarın bitermiş her şey ve bitti

Bir ev vardı küçüktü belki ve bizimdi
Odalarda ışık yüzerdi sanki ve bizimdi
O ev vardı ya bizimdi ama bir gün
Hiç doğamadı güneş ve her şeyi bitirdi
(Anladı birgün bitermiş her şey ve bitti)

Ver ver ateşe ver bizi
Bir iz bırak burada
İz bırakanlar unutulmaz
Ver ver ateşe evimizi
Bir iz bırak burada
İz bırakanlar unutulmaz

Ver ver ver ateşe ver bizi
Ver ateşe evimizi bizi ... 

	...................................................................... SÜPERMANİTASINDAN SÜPER AŞKINA:)) OYSA KALKANLARIM VARDI BENİM ..YASTIĞIMIN ARKASINA SAKLANIRDIM CANAVAR YÜREKLERİN GÖLGESİNDEN KORKARAK .İÇİMDEN BİLDİĞİM TÜM DUALARI OKURDUM.KALBİMİN AYAKLARI OKADAR ÇOK KIRIKTIKİ, YATAĞIMDAN KALKIP ANNEMİN YANINA YÜRÜYEMEDİM.ANNEMİN YORGANININ ALTINA SAKLAYAMADIM BAŞIMI.ÇÜNKÜ ÇOKTAN BÜYÜMÜŞTÜM.KİMSE ÜZÜLMESİN İSTEDİM.EN ÇOK ANNEM EN ÇOK BABAM..TEK BAŞIMA SAVAŞTIM KENDİ DÜNYAMLA ÖYLE ÇOK YARAM VARDIKİ.BİR GAZİNİN GURURLA TAŞIDIĞI GİBİ TAŞIDIM YARALARIMI YAZILARIMDA.ÖYLE ÇOK YAZI YAZDIM Kİ.KENDİ KENDİME MADALYALAR TAKTIM YAZILARIMDA BELKİDE..YAA SEN NE YAPTIN BANA GÜZEL ADAM ???İÇİMDE HEP SANA KAÇAN BİR ÇOCUK VAR BUGÜNLERDE.TUTAMIYORUM
	BİLİRSİN ÇOCUKLAR PEK LAF DİNLEMEZ.ÖNCE KORKTUM!! NE YAPIIYORSAN BANA, İÇİMDE ERİYEN BU BUZLARDAN KORKTUM.KALKANIMI KALDIRMAKTAN KORKTUM.ÇOK DEFA İÇİMDEN TEKRARLADIM, NE OLUR BUNU BANA YAPMA!!BENİ BU KADAR GÜZEL SEVME DEDİM!BENİ SEVERKEN ACI ÇEKMENDEN KORKTUM BELKİDE..SANA BENİ SEDVİĞİN İÇİN ACI VERMEKTEN..ÖYLE GÜZEL BİR ADAMSINKİ.ÖYLE TEMİZ..ÖYLE ADAM ADAM.NE OLURSA OLSUN BANA HEP GELECEĞİNİ BİLDİĞİM ADAM BENİ SEN KURTARDIN YA!BENİ KENDİ KENDİMLE SAVAŞIMDAN.BENİ BENDEN KURTARDIN.
	BENİ AKLIMDAN, YARGILARIMDAN, KENDİ İNFAZLARIMDAN KURTARDIN.SEN BAŞKA BİRŞEYSİN YA..SENİN GİZLİ SÜPER GÜÇLERİN VAR BİLİYORUM:)SEN O SUN O!!! FULYACANIN SÜPER AŞKI SÜPERMANSİNNNN TANIDIM SENİ..:)))(MERAK ETTİMDE KALBİME UÇARAKMI GELDİN:p YAZAN:FULYA TOYDEMİR .................................................... GÖZLERİNE BAKIYORUM,ÖYLE SICAKSIN Kİ CENNETİN CEHENNEMİ GİBİ KUL HAKKIMLA GÖZBEBEKLERİNDE TUTUŞUYORUM GÖZLERİNE BAKIYORUM ALLAH SEVGİSİNİ GÖRÜYORUM GÖZLERİN ÜÇ ÖĞÜN.. GÖZLERİNE BAKIYORUM SUSAMIYORUM GÖZLERİNE BAKIYORUM ACIKMIYORUM AMA GÖZLERİN OLMAZSA SONSUZ AÇIMMMM GÖZLERİNE BAKIYORUM İŞTE O AN YAŞAMAYI SEVİYORUM GÖZLERİNE BAKIYORUM ÇILDIRIYORUM YOKLUĞUNU DÜŞÜNDÜKÇE GÖZLERİNE BAKIYORUM YEMİNLER EDİYORUM GÖZLERİNE BAKIYORUM TÖVBELER EDİYORUM GÖZLERİNE BAKIYORUM ÖLMEK İSTİYORUM VE ORDA KALMAK GÖZLERİN SICACIK..GÖZLERİN BENİMMMMM DAHA ÇOK DAHA ÇOK İSTİYORUM GÖZLERİNİ GÖZLERİNİN İÇİNE GİRMEK İSTİYORUM,GÖZLERİNİN İÇİNE BATMAK……… FULYACA DUYUMSUYORUMMMMMMM…!!!ZAMANIN İÇİNDE DOLANIR KOKUN SAÇLARIMIN NEFESİNDEN GEÇİP,SIRTIMIN KEMİK YATAĞINDA YATAR YÜZÜN ELLERİNİN DOKUNUŞLARINDA KIRILAN KEMİKLERİM KALBİM HER ÇARPTIĞINDA ,KANIMIN İÇİNE BAŞ HARFİNİ YAZIYOR GÖZLERİN M.A ….. yazan:FULYA TOYDEMİR